ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΟΥ CAMINITO DEL REY

Με την πάροδο των ετών, το Caminito del Rey άρχισε να παρακμάζει. Η έκθεση στον ήλιο, τον άνεμο και τη βροχή προκάλεσε τη θραύση τμημάτων του τσιμεντένιου μονοπατιού, αφήνοντας μόνο τις χαλύβδινες ράγες σε ορισμένες περιοχές. Μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα, ο διάδρομος είχε αποκτήσει τη φήμη ότι ήταν συναρπαστικός και προκλητικός. Οι πεζοπόροι και οι ορειβάτες γοητεύονταν από τους δραματικούς βράχους του και τον ενθουσιασμό της περιήγησης στο δύσβατο έδαφός του. Η ακατέργαστη και άγρια κατάσταση του μονοπατιού ενίσχυε την ελκυστικότητά του. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, το μονοπάτι έκλεισε επίσημα για το κοινό για βελτιώσεις ασφαλείας. Παρόλα αυτά, η θρυλική του ιδιότητα συνέχισε να αυξάνεται, με ιστορίες τολμηρών περιπετειών να κρατούν ζωντανό το πνεύμα του μονοπατιού. Κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης, αντί να αφαιρεθεί το κατεστραμμένο αρχικό μονοπάτι, κατασκευάστηκε προσεκτικά ένας νέος ξύλινος διάδρομος ακριβώς από πάνω του - επιτρέποντας στους επισκέπτες να βλέπουν την ιστορική δομή κάτω από τα πόδια τους, ενώ περπατούν με ασφάλεια κατά μήκος των βράχων.

Το μονοπάτι ξεκινά από το Ardales, κοντά στο εστιατόριο El Kiosko. Εκεί οι επισκέπτες παραλαμβάνουν τα εισιτήριά τους και λαμβάνουν ένα κράνος ασφαλείας. Από εκεί, η διαδρομή κατηφορίζει για 7,7 χιλιόμετρα, καταλήγοντας στο σταθμό El Chorro στην Álora. Η διαδρομή διαρκεί συνήθως 3 έως 4 ώρες. Υπάρχουν δύο τρόποι για να φτάσετε στις πεζογέφυρες του Caminito del Rey. Ο ένας είναι η Senda de Gaitanejo, ένα στενό μονοπάτι 2,7 χιλιομέτρων μέσα από πεύκα. Ο άλλος είναι συντομότερος και σας οδηγεί μέσα από μια μικρή σήραγγα για πεζούς και κατά μήκος της Pista de Gaitanejo (1,5 χιλιόμετρα).

Και οι δύο διαδρομές συναντώνται στο περίπτερο υποδοχής επισκεπτών, κοντά στον παλιό ηλεκτρικό υποσταθμό. Από εκεί ξεκινά η κύρια διαδρομή. Το επόμενο τμήμα περιλαμβάνει 3 χιλιόμετρα περιπάτου ψηλά πάνω από το έδαφος, περνώντας μέσα από ιστορικές υδροηλεκτρικές περιοχές. Στους τοίχους των βράχων, θα δείτε πινακίδες που δείχνουν τις υψηλές στάθμες νερού κατά τη διάρκεια των πλημμυρών του 1941 και του 1949. Το μονοπάτι περνά μέσα από τρία δραματικά φαράγγια. Το πρώτο είναι το φαράγγι Gaitanejo, πλάτους μόλις 10 μέτρων. Στη συνέχεια ακολουθεί το Tajo de las Palomas, με πεζογέφυρες πάνω από ένα βαθύ βάραθρο και πολλά σημεία θέασης. Τέλος, το φαράγγι Gaitanes διαθέτει στενά μονοπάτια που προσκολλώνται στους βράχους και τη διάσημη κρεμαστή γέφυρα, που αιωρείται 105 μέτρα πάνω από τον ποταμό Guadalhorce. Το τελευταίο κομμάτι είναι μια κατάβαση 2,1 χιλιομέτρων προς τον σιδηροδρομικό σταθμό El Chorro. Περνά μέσα από το παλιό χωριό El Chorro, που κάποτε φιλοξενούσε εργάτες καναλιών και προσωπικό υδροηλεκτρικών εργοστασίων.